Klein pijntje.
Grote bizarre pijn.
Koorts
Vergiftigingsverschijnselen
Buikpijn, kanker.
Buikpijn, oorzaak?
Buikpijn, remedie.
Supercondriaque NL ondertitels: "Bère"
Gelukkig Nieuwjaar!
Meneer, hoort u mij? Knijp dan in mijn hand.
Gelukkig Nieuwjaar!
Meneer, erbij blijven!
Centrale, we zijn daar in vijf minuten!
Vooruit!
Opgepast!
1 - 2 - 3, zachtjesaan.
Beveiligen! - Haast maken!
Romain Faubert, 39. Pijn in de linkerborst.
Hartkloppingen, hyperventilatie.
Momenteel stabiel, duur van de aandoening? - 45 minuten.
IONO meten, ECG en MRI, kalium toedienen...
Ik zie niks. - Ik ook niet.
Niets abnormaals. Wie heeft deze patiënt hier gebracht?
De brandweer van het 15e. - Geef me dan hun medisch verslag.
Ik zie niets.
Zelfs geen gram alcohol in het bloed.
Er zit een vlek, daar.
Waar dat? - Beneden ter hoogte van de linkerlong.
Dat is geen vlek. Dat is de onderkant van het diafragma.
Maar koop u dan toch een bril, verdomme!
Alstublieft, niet op deze toon. U bent overigens dokter, wie...?
Nee, nee, ik ben geen dokter. Verdomme, hij is een patiënt.
Dat is wel duidelijk. Wat moet die hier? - Dat ben ik op die foto's.
Ik was in de kamer hiernaast en aangezien het mij aangaat, ben ik...
Maar ik ken hem. Hij is hier al geweest. Hij mankeert serieus.
Juist. Daarom ben ik ook hier omdat ik wat mankeer.
Trap het af!
Eruit! Zet hem buiten!
Raak me niet aan. Je infecteert me nog!
Doe dan toch handschoenen aan!
Laat me los! Doe handschoenen aan!
Waarom heb je mijn nummer opgegeven?
Jij schoot me het eerst te binnen en je bent mijn vriend.
Ze vroegen me wie van de familie ze konden verwittigen en ik zag jou
helemaal omgeven door een lichtkrans. - Luister eens, er is helemaal geen lichtkrans.
Wij zijn geen familie en ik wil je zelfs niet meer mijn vriend!
We kennen elkaar al 18 jaar. - Dat zijn er dan 18 te veel! Gedaan! Afgelopen!
En je behandelend geneesheer wil ik ook niet meer zijn.
Ik weet toch dat je niet meent wat je zegt.
Nee! Dimitri!
Wacht. Je gaat me toch niet laten vallen?
Het is niet m'n schuld. Ik heb 'n hartkwaal. - Hou je me nu voor de gek?
Zal ik je een echte reden geven om op spoedafdeling te blijven?
Ze hebben me allemaal omhelst. - Het is dan ook Nieuwjaar.
Dat is walgelijk! - Dat is niet walgelijk! Dat is de traditie!
Dan is de traditie walgelijk. Of is nog nooit een ziekte overgedragen door kussen misschien?
Dat kan een factor tot overdracht zijn, soms. Maar niet noodzakelijk.
In volle periode van een griepepidemie dan nog. - Microben zijn er overal. Hou op met...
Wat is dat nu weer, die bontjas?
Weet ik niet. Dat is niet van mij. Ik weet alleen nog dat ik bij jou was.
Gezondheid!
Cool hè, deze avond? - Wil je grappig zijn, of zo?
Je zegt cool, maar je oogt gespannen. - Ik hou niet zo van nieuwjaarsfeestjes.
Waarom kom je dan? - Omdat ik uitgenodigd ben.
Waarom kijk je zo voortdurend op je uurwerk? - Niet door jou. Ik moet voor middernacht weg.
Want om middernacht krijg je grijze haren?
Nee, ik wil niemand kussen of gekust worden.
Als je eens wist hoeveel bacteriën er worden overgedragen door zoenen!
Daar heb ik nog nooit over nagedacht. - Zou je moeten doen.
Ik ben fotograaf voor "Doctoweb". Ken je dat?
Nee. - Ach zo.
Ik ga me nog iets halen... om te drinken...
om dit gesprek te vergeten. - Juist.
'n Schatje, hè? - Ja, zeer.
Vooruit, laat haar niet gaan.
Opgelet! - Waarom opgelet?
Bijna middernacht. - Nee toch, hè?
Blijf kalm, Romain. Blijf nu gewoon kalm!
Gelukkig Nieuwjaar!
Blijf op afstand! Kus hem niet!
Blijf van hem weg! - Ik ben de brandweer.
Het spijt me heel erg. Vergeef me.
Volgende keer gedraag ik me. Je zal fier op me zijn. - Er komt geen volgende keer. Vaarwel!
Hoezo? Neem je me niet mee? - Nee, ik ben medicus, geen taxi.
Wacht, je vriend op Nieuwjaar in de steek laten? - Weet je, wij zijn geen vrienden meer.
Zoek je een vrouw met een auto!
Nee, nee, nee, dat is onzin! Dimitri!
Nee, hè. Doe die deur open! Dimitri!
Doe die deur open! Alsjeblieft, Dimitri, om de liefde Gods.
Nee, wacht! En de eed van Hippocrates dan?
Ja?
Ik had graag een ontsmettingsmiddel, alstublieft. En snel!
3,50 Euro.
Wil u wat op mijn handen doen? Tegen streptokokken? - Dat moet u zelf doen.
Dan besmet ik het. Welk nut heeft een flesje ontsmettingsmiddel vol microben?
Dank u, dank u, dank u!
Mooie apotheek.
Wat hebt u zoal aan nieuwigheden van terugbetaalde medicijnen?
Om wat te behandelen?
Zo'n beetje van alles.
Ik heb mijn buik vol van die gestoorden op Nieuwjaar!
Ik heb dat gehoord, hè. Ik ben niet gestoord.
Ja, ja, dat heb ik gemerkt.
Jacques, Eva, gaan jullie al weg? - Wie was dat, die zot?
Een patiënt. Het spijt me van je oog. - Mij nog meer! - Kom, we gaan.
Professor, beste collega, goede thuiskomst.
Ik kan mijn bontmantel niet meer vinden. - Een witte bontmantel?
Met twee broches, daar en daar? - Precies! Hij lag daar in de kamer.
Echte nerts, kostte me 'n bom geld en ik vind hem niet. - Niet gezien. Het spijt me.
Wat een avond. Hoe haal je het in je hoofd om zo een neuroot uit te nodigen?
Hij zei me dat hij alleen was met Nieuwjaar en ik had medelijden met hem.
Hij is geen neuroot. Alleen een hypochonder. - Je gaat hem dus nog verdedigen ook?
Nee, het was verkeerd hem uit te nodigen. - Dat was iedereen heel duidelijk, behalve jou.
Ik wou hem alleen maar aan iemand koppelen zodat ik eindelijk van hem af zou raken.
Wel, je bent bedankt! Het was heel aangenaam!
Excuseer me, ik had je niet gezien, Romane.
Ik wist niet dat zij hier was! Ik zag haar niet. - Bravo. Goed idee en gewerkt dat het heeft!
Ik zie hem niet meer. Dat is mijn eerste goede voornemen dit jaar.
Wat is dat? - Wat denk jij dat het is?
Wie durft er hier illegalen binnenhalen om 2 uur 's nachts?
Anna!
Anna, neen. - Maak je geen zorgen. Alles is geregeld.
Nee, ze kunnen hier niet slapen. Nina komt morgenvroeg terug. Nee, dus.
Het is niks, tot ziens. - Nee, hij gaat niet. Hij dankt je voor het verblijf.
Nee, nee, alsjeblieft! Ga nu! Waarom neem jij ze niet mee naar je huis?
Guillaume wil het niet meer. We hebben ruzie gemaakt.
Iedereen heeft zo zijn problemen. - Of iedereen zijn rotzooi?
Ja, je hebt gelijk. Ieder zijn rotzooi. - Ach, wat zijn jullie twee toch kleinburgerlijk!
In tegenstelling tot jou, je man architect, je huis in St.Cloud... klinkt erg progressief!
De dag dat je in de problemen komt met justitie omwille van je clandestiene daklozen...
moet je niet afkomen! Dat zijn geen illegale daklozen maar onze neven.
Anna, niet alle Tjerkistanen zijn onze neven. - Je had het ons op zijn minst kunnen vragen
vooraleer iemand in ons huis te brengen. - Dat wou ik, maar toen kwam dat bombardement.
Wat voor bombardement? - Jullie zijn zelfs niet eens op de hoogte.
Er was een aanval in het zuiden van Tjerkistan. De dictatuur ontdekte het hoofdkamp der rebellen.
O, mijn God!
Hoe kan je nu zo cynisch doen! Anton Miroslav is misschien al dood!
"Please, listen to me!"
Het is oké! Commandant Miroslav is oké!
Misschien een klein beetje gewond. - En waarom maar "een klein beetje gewond"?
Omdat wij moe zijn!
Ik wil dat ze zwijgen en dat ze weggaan.
Jij hebt absoluut geen politiek geweten en je verloochent je eigen herkomst.
Dat is zo hopeloos.
Al drie generaties lang, wonen wij in Frankrijk.
Zelfs al was opa zijn naam Zvenka daarom zijn we nog geen revolutionairen!
En jij pretendeert dan links te zijn.
Ik ben socialist "niet praktiserend".
Héél grappig. Oké, we gaan.
We gaan! Niet goed hier! We gaan terug naar mijn huis!
Gelukkig Nieuwjaar, kleinburgerlijken. - Gelukkig Nieuwjaar, progressieve.
Wonderbaarlijk, prachtig hoe je dat doet!
Ongelooflijk. - Ik doe niet alsof.
Hoe verliep jouw oudejaarsavond?
Daar praat ik liever niet over.
En jouw avond? - De beste, sinds tijden.
Goedendag. Ik heb een afspraak voor een MRI.
4e verdieping, links. Met de lift daar.
Dank u.
Graag gedaan. Niet direct iemand om gelukkig Nieuwjaar te wensen, hè?
Gelukkig Nieuwjaar. - Alles goed?
Dat gaat. Een beetje verkouden, maar het gaat.
Het weerhoudt je in elk geval niet alsmaar mooier te zijn.
Dat is lief, bedankt.
Tot later. - Tot later.
Dat prikt, hè? - Een beetje.
Je moet je toch nodig wat ontspannen over die microben, makker.
Ik zal me ontspannen.
Dag, Veronique. Gelukkig Nieuwjaar.
Romain Faubert. Lang geleden. Hoe gaat het met je?
Middelmatig, aangezien ik hier ben.
U wil zeggen, "nog hier".
Ja?
De wachtzaal zit propvol. - Altijd na de feestdagen.
Stoort het je als ik daar wacht?
Ja, dat stoort me.
Trut.
Permanente stress...
Dimitri, ik heb echt iets heel super ernstig.
Buiten! Naar de wachtzaal, verdomme. Veronique!
Maar het is dringend.
Ga langs mijn secretaresse, godverdomme! Eruit, zei ik je! Mijn spreekkamer uit!
Excuseert u mij.
U zei: een ernstig gevoel van stress, toch?
Daar!
Excuseer me, u zou beter niet die tijdschriften aanraken. Ze zitten vol microben en ziektekiemen.
Denk maar aan al die zieken die de pagina's omdraaien op deze manier.
Ja, ja. Hier, pak aan.
Wachtzalen zijn door de dokters uitgevonden om hun cliënteel te vermenigvuldigen.
Niet wij wachten op de dokters, maar de dokters op ziekteverspreiding onder hun patiënten.
Ik heb je gezegd dat ik je niet meer wou zien. Wat heb je vandaag? En haast je, ik heb het druk.
Ik had graag een doorverwijzing voor een echografie, van hier zo.
Ga wat aan sport doen, maar val mij niet lastig met je gezeur.
Het is helemaal niet aardig hoe je reageert. Zolang je me kent, ben ik je trouwste patiënt.
En de minst zieke ook. - Toch normaal, ik let op en heb een goede dokter.
Bij Artsen Zonder Grenzen heb ik lijden gezien. Echt afzien.
Als ik je maar één keer zou meenemen zou je wel ophouden met klagen.
Ik zal ophouden met klagen.
Dat zou pas een mirakel zijn. Vooruit, scheer je weg!
Ik heb een geschenkje voor je bij om me te verontschuldigen voor Oudejaarsavond.
Dat hoeft toch niet. - Het was zo vriendelijk van je
me bij je thuis te hebben geïnviteerd.
Vind je het niet goed?
Dat is het niet...
Je bent helemaal niet verplicht me zo een mooi geschenk te geven.
Het is vriendelijk.
Kom, ik zal je bloeddruk meten. - Nee.
Ik laat je. Je hebt te doen.
Toch vriendelijk.
Na u.
Het is niet besmettelijk.
Goedendag.
Zet u daar maar in het midden, gezicht naar voor.
Van welk lichaamsdeel had u graag platen?
De borstkas en de hals.
Maak uw hemd maar open, alstublieft...
en hoofd goed naar boven. - Op deze manier?
Ja.
Hoe doe je dat op, zo van die vlekken, zo?
In vochtige warme omgevingen.
In Afrika.
Nee, nee, veel dichterbij. Gemeentelijk zwembad.
Het is een schimmelinfectie, eigenlijk.
Opgedaan in het voetbad, waarschijnlijk? - Dat weet ik niet.
Plaats u in profiel, alstublieft. Zo'n voetbad is de meest onreine uitvinding ter wereld.
De wat? - Voetbaden. Om de voeten te ontsmetten.
Men dwingt ons er door te gaan om het grote zwembad te besmetten.
Ander profiel alstublieft.
Pak aan.
Waarom geef je me dat? - Je hebt koppijn. Je doet al heel de dag zo.
Hier, maat. Bedankt.
Dat is nu het geheim van het geluk: profiteren van het moment.
Geniaal.
Ik weet niet waarom ik niet eerder uitging.
Ik ga de verloren tijd inhalen en het er eens goed van pakken. Bedankt, mijn vriend.
Graag gedaan, maatje.
Wie zijn hier de baas? Wij zijn dat!
Ga maar.
Ik doe de bloedafnames wel. Maak je maar geen zorgen.
Goedenavond. - Goedenavond.
Romain. - Manon.
Kom je hier dikwijls? - Nee. Dit is de eerste keer.
Dat is plezant, ik ook.
Laat me je een gedicht voordragen.
Geen gedicht. Ik zweer het je. - Ja, toch wel, een gedicht.
Een wat? - Een gedicht.
Hij wil me een gedicht voordragen.
Welnu... hieruit trek ik een les
hier heb ik een grote les geleerd, met hoge moeilijkheidsgraad.
Marc?
Wat heeft hij? Komt dat door die cocktail?
Ik heb ook zulke gedronken.
Uit de weg, meneer. U doet ons kostbare tijd verliezen.
Maar ik heb ook die cocktails gedronken, zeg ik je.
Help mij!
Goed. Zet maar neer.
Meneer...
Het spijt me. Ik heb weer je nummer gegeven.
Dat is niet erg.
Ik ken die professor. Dat is een nul.
Romain, ze hebben geen goed nieuws.
Over Marc? - Het spijt me.
Het is ermee gedaan voor uw vriend, meneer Faubert.
Wat is dat voor gezever? - Romain, het is voorbij. Marc is dood.
Nee.
Jullie hebben hem gedood. Het hospitaal. Hebben jullie dat gedaan?
Nee, het was al voorbij, bij zijn aankomst op de spoedafdeling.
Uw vriend kreeg een aneurisme.
Een fatale hersenbloeding.
Hij had overigens een hoge dosis aspirine in zijn bloed die het verloop versnelde.
Kloteman's winkel! - Wat is er?
Goedenavond.
Gaat het?
Het is genoeg. Het is genoeg.
Het komt wel goed, het komt wel goed.
Wat is dat? - Ontsmetting vanuit het nabije oosten.
Iets artisanaal uit Tjerkistan. Tijdens een periode van rouw mag je niet...
aarzelen iets te drinken en te lachen. Je moet het eruit smijten.
Vooruit, en zoals mijn grootvader zei: Kvanïa!
Ik heb mijn beste vriend vermoord.
Zet dat uit je hoofd. Je hebt hem niet vermoord. Maar je moet wel stoppen met die zelfmedicatie.
Het is gebleken dat dat gevaarlijk is.
Het is niet jouw schuld.
Ik heb hem aspirine gegeven. Hij kreeg een hersenbloeding en hij is dood.
Ho maar, Romain.
Dat was een samenloop van omstandigheden. Geen opzet.
Maar hij had hoofdpijn en een stijve nek. Ik had beter moeten nadenken.
Onbewust heb ik zijn dood veroorzaakt.
En op de koop toe ben ik opgelucht dat hij het was die doodging en niet ik.
Het is afschuwelijk. - Nee, nee, dat is 'n menselijke reactie.
Hij had het zelf ook moeten weten. Hij was verpleger.
Hij had hoedanook die hersenbloeding gekregen.
Mijn aspirine heeft hem afgemaakt.
Die heeft zijn dood bespoedigd.
Misschien heeft hij daardoor wel minder geleden.
Denk je?
Jouw daad heeft hem doen gaan met zachtheid.
Zonder leed.
Ik ben m'n enige vriend verloren.
Hij was niet je enige vriend.
Ja...
Je hebt mij ook nog.
Wil jij mijn vriend zijn?
Nee.
Laten ons zeggen... mijn favoriete patiënt.
Bedankt, mijn Dimitri.
Dank je.
Mag ik bij je blijven slapen, vannacht?
Nee.
Eén nachtje maar? Alsjeblieft?
Nee.
Ik heb niet echt honger.
Maar het was wel heel lekker, Mevr. Zvenka.
Mag ik Nora zeggen? - Nee.
Romain is net zijn beste vriend verloren.
De sukkelaar.
Erger nog zou zijn, je vrouw verliezen.
Dat was echt grappig. - Romain!
Jij hebt gezegd dat tijdens een periode van rouw je moet lachen.
Dat was niet om te lachen.
Je had het me wel eens vooraf kunnen vragen of het goed is om iemand mee te brengen.
We verweten het je zuster.
Maar ik ben wel belangrijk.
Pas op, ik ben wel zijn favoriete patiënt. Hij heeft het me gezegd.
Heb jij hem dat gezegd?
Dat hij je favoriete patiënt is?
Ja.
Ja!
Ja, maar...
Heel goed, maar ik slaap dan wel op de sofa en jij mag het bed hebben.
Dat volstaat nu wel!
In ben in rouw.
Pas op, de hond!
Hij is terug.
Zet hem in de kamer hiernaast.
Maar hij is lief.
Ik heb er schrik van. Het is walgelijk. - Hij heeft schrik.
Hij is niet vuil, hoor.
Snuffelt hij niet aan de kont van andere honden dan?
Daar ga ik niet op antwoorden.
Kom Nina, het gaat niet zo goed met die meneer.
Het gaat heel goed met mij.
Ik ben alleen in rouw en ik snuffel niet aan andermans kont.
Dat zou je misschien goed doen.
Romain, alsjeblief!
Dimitri.
Wat?
Wat gebeurt er? Ik heb koppijn en een stijve nek.
Zwijg toch, je zal mijn vrouw wakker maken.
Dat ben ik al.
Het spijt me, m'n liefste.
Het spijt me, mevrouw maar ik krijg een hersenbloeding.
Daarvoor moet je wel eerst hersenen hebben.
Nora, alsjeblieft. Ik zal je een hersenbloeding bezorgen. Ga slapen.
Ik heb dezelfde symptomen. Het gaat springen, achter mijn oog.
Het voelt warm aan achter mijn oog.
Waar ga je naartoe? - Hier.
Jij niet.
Je mag de hele kamer hebben. - Nee, blijf.
En jij, eruit!
En? Gaat het? Heb je je profiel ingevoerd?
Heeft dan geen invloed op je bankkaart?
Helemaal niet. Dit is hoe koppels elkaar ontmoeten, de dag van vandaag.
"Medisch profiel". Nee, zet enkel "profiel", dat volstaat.
Voeg in: "1,85 meter".
Ik ben maar 1,75 m. - Dat gaat ze niet nameten.
Zet zelfs: "1,90".
Niet 39 jaar. 29 jaar.
Maar ik ben 39. - Het is beter 29 in te geven.
Maar ik ben geen 29.
Je plaatst gewoon een wat oudere foto of van verder weg. Als je 39 zet...
zet je ook "weduwnaar" of "gescheiden".
Want 39 jaar,zonder kinderen, niet getrouwd, dat is eerder verdacht. Pervers.
Zet daar "sportief". Heel sportief.
Zet daar "triatlon". Drie sporten tegelijk dat betekent atletisch, inzet.
Triatlon, maar ik kan niet zwemmen.
Na 100 meter fietsen heb ik al krampen.
Kan je hardlopen? - Ja. Zoals iedereen.
Er bestaat geen "mono-atlon. Zet "triatlon".
En dat is alles.
Waarom doe je me liegen tegen de vrouwen? - Dat is niet liegen. Dat is 'n beetje aankleden.
Gelet op jouw voorkomen moet je het een beetje aankleden.
Verzend dat nu en dan naar bed.
Bedankt voor wat je allemaal voor me doet.
Ik heb er geen verdienste aan. Ik doe het alleen maar om me te ontdoen...
van je trieste smoelwerk als van een geslagen hond.
Romain?
Nee, Eric. Aangenaam.
En u bent...? - Excuseer, ik moet me vergist hebben.
Daphné? Joehoe, hier ben ik.
Ik ben Romain.
Romain? Oei, pardon. Ik was wat verward.
U bent helemaal niet zoals uw profielbeschrijving.
Uw foto was heel klein.
Dat was een oud profiel.
Gaat u toch zitten.
En u bent dus kampioen triatlon?
"Mono-atlon".
Maar de laatste tijd doe ik niet veel aan sport. Ik zie er niet meer zo gespierd uit.
Bij ons, sportmensen op niveau
is dat het eerste wat we kwijt raken. De spieren. Die veranderen dan in vet.
Maar in de lente ga ik me herpakken. Dat gaat wat worden.
Pardon, maar u bent toch geen 29 jaar?
Ik ben er 34, 35.
34 of 35?
39. - 39 jaar?
Ik ben al negen jaar ingeschreven op de site.
En toch bent u mijn 1e afspraak. De tijd vliegt snel, hè?
Ik moet gaan. Het spijt me.
Ik begrijp het.
Wat?
Ach, niks.
Je gaat "sportief" toch niet weglaten?
Ik wil dat geen tweede keer meemaken.
Zet er dan maar "hypochonder" bij. - Nee, genoeg, Dimitri, ik stop ermee.
Door die vernedering is er bij me een knop omgezet. Ik ben veranderd.
Dat is formidabel.
Die is wel aantrekkelijk, deze. Isabelle. Ze vond m'n echt profiel goed en wil afspreken.
Goed, je gaat dit niet verprutsen.
Je gedraagt je als man, oké?
Met een maximum aan testosteron. - Ja.
Een echte. Een harde.
Van niets bang. - Van niets.
Je hebt geen schrik van die vrouw? - Van geen enkele vrouw.
Geef me een stout gezicht.
Zeg dat je zin in me hebt.
Ik heb zin in je. - Luider!
Luider! - Ik wil je!
Nog luider! Als een man!
Ik heb zin in je! Ik heb zin in je!
Jou, jou, jou!
Ja!
Zo moet dat! - Ik ben toch zo gespierd.
Zeker en vast!
Sla hier maar eens!
Daar heb je spieren.
Aan tafel.
Ik kom.
Ik beëindig de therapie.
Neem vooral de tijd.
Zorg er alleen voor dat onze dochter dat niet moet zien.
Nora...
Als je wil praten over je latente homoseksualiteit is het nu het moment.
Welke latente homoseksualiteit?
Ach, ik weet niet... Het is niet aan mij om dat te zeggen.
Je hebt misschien een oedipuscomplex?
Wat? Ik verliefd op mijn vader? Gaat het een beetje?
Waarom wind jij je zo op? - Ik wind me niet op.
Je gaat je eigen familie toch niet analyseren.
Leg me dan eens uit wat die "patiënt" in ons gezin doet?
Hij lijdt, ik ben zijn arts en ik zorg voor hem, dat is alles.
En waarom hij en niet de anderen?
Ik heb medelijden met hem. Romain is al het langst mijn patiënt.
Ik betaal mijn rekeningen dankzij hem en zijn hypochondrie.
Hij heeft behoefte aan een psychiater en geen huisarts.
Waarvan wil je hem genezen?
Van de ergste ziekte dezer eeuw. De eenzaamheid.
Hoor me dat eens aan.
Het is echt waar.
Als hij eenmaal met iemand een koppel vormt zal het hem beter vergaan. Je zal het zien.
En hoe moet het dan met ons verder?
Je zal van mij geen woord meer horen over hem.
Ik beloof het je. Wees geduldig, mijn liefste.
Jouw patiënt wordt jouw intiemste vriend en ik word patiënte?
Dat is nu de reden waarom mijn moeder niet wou dat ik met een psychiater zou trouwen.
Kom, ik zal je eens laten zien of ik homoseksueel ben.
Nee.
Isabelle.
Romain.
Ga zitten, nondeju.
Ja, goed.
Dus u bent...
We gaan ons tutoyeren, verdomme. Dat is toch beter, niet?
Ja.
Oké, als jij dat wil.
Heb je dorst? - Ja?
Ja, ik luister? - Ze heeft dorst.
Ja?
Hetzelfde.
De film begint over 20 minuten.
Geen bezwaar dat we op de 1e avond 'n film zien? - Nee, helemaal niet.
Blijf daar, nondeju, ik zorg voor de plaatsen.
Dag. Twee plaatsen graag voor "Les Miserables" voor de voorstelling van 18u00.
Twee Miserables. Dat is dan zaal 6.
Zaal 6, ligt daar tapijt op de grond?
Waarom vraagt u dat? Werkt u bij Carpetland of wat?
Nee, het is wegens de mijten.
Dat lokt bij mij allergie en astma aanvallen uit.
Dat is dan jammer, meneer, maar er is tapijt op de vloer en de muren.
Hebt u ook een film zonder tapijt?
Het enige waar geen tapijt ligt zijn de schijthuizen.
Ja.
Spijtig.
Vergeef me.
Bedankt.
In orde? - Nee.
Als we nu eens wat gingen eten? Ik heb honger. Konden we wat praten om elkaar te leren kennen.
Alstublieft.
Mevrouw. - Wil jij eerst je handen nog wassen?
Nee, dat hoeft niet. Bedankt.
Natuurlijk wast ze haar handen. Dat doet toch iedereen.
Het is toch smerig om te schransen met vuile handen, niet dan?
Maar nee, het is niet erg de handen te wassen voor of na de operatie.
In ieder geval, beste collega, geef die verpleegster een kans.
Ik laat u nu, want ik zit aan tafel.
Tot ziens.
Wie was dat?
Wie was wat? - Aan de telefoon.
Wie was dat? Een collega chirurg.
Dokter Jacquard van het seminarie van Djerba.
Hij...
Goed dan, hij was het. Het spijt me.
Hij is met een vrouw, op dit moment. Het is in beweging.
Eens proeven?
Nee, dank je.
Ik woon daar, achteraan.
Goed, ik ga je laten. Goedenacht. Bedankt voor deze leuke avond.
Kom je niet mee naar boven, nog iets drinken?
Nee, ik moet morgen vroeg opstaan.
Waarom lach je?
Dit is de eerste keer dat ik een brave hendrik tref. Dat mag ik wel.
Het was zelfs ik die het moest vragen en dan nog zeg jij "neen".
Nee, je moet nu niet denken...
Wacht, als we nu eens een erotisch spel zouden spelen.
Wat dan, ga je me vastbinden? - Nee.
Ja...
Ja, ja...
Ja.
Ja. Ga ervoor.
Ja, ja, ja, ja, ja...
Ja, ja...
Jaaaa.
Wat doe je? Wat doe je daar?
Niks, dat is mijn fantasie.
Me onder mijn oksels wassen, een fantasie?
Ja.
Trap het af, vooruit.
Trek het je niet aan. Er zijn er nog andere.
Ik moet ermee stoppen jou lastig te vallen. Je familie lastig te vallen.
Het zal de laatste keer zijn dat je me ziet. - Waarom?
Ik geraak er niet, Dimitri.
Het is een verloren zaak. Ik ben 40 binnen vijf maanden.
Ik ben alleen en een hypochonder. Dat is ziekelijk.
En hoe ouder je wordt, hoe slechter het wordt.
Maar nee.
Jij hebt het geluk haar te hebben.
En je hebt een fantastische dochter.
Heb je dat gehoord, lieve? - Ja. Maar we hebben ook nog een zoon.
Zo? Die heb ik nog niet gezien.
Maar toch wel. Hij is hier elke keer als jij hier bent.
Luister, Romain. De liefde, de echte...
dat is houden van iemand om wie die is. Niet om wat die doet of niet doet.
Ik ben er zeker van dat er ongetwijfeld een vrouw is die van je zal houden om wat je bent
om jouw gevoeligheid, je kwaliteiten en je fouten.
Het is te laat. Ik zal eindigen zonder vrouw, zonder kind
oud, lelijk, dom, alleen en ziek.
Ziek niet. Het overige, wel.
Ik denk dat het moment aangebroken is voor de shocktherapie.
Je gaat meedoen aan je 1e humanitaire missie.
Geef me je identiteitskaart.
Zie je die "sans-papiers" daar? Die komen uit Tjerkistan.
Weet je waar dat is? - Dat is jouw land van herkomst.
Een klein land in burgeroorlog verstoken van medische hulp.
Dat is het zo ongeveer.
Zij die geluk hebben krijgen het statuut van politiek vluchteling.
De anderen moeten terugkeren.
De wereld is hard.
Goedendag, dokter. Alles goed met u? - Het gaat.
Kom met me mee.
Hoezo, kom mee?
Je gaat met me het schip op en je gaat ze begeleiden tot aan de medische tenten.
Nee, dat kan ik niet. - Wees dapper. Hier wordt iedereen geholpen.
Wacht eens!
Ik kan toch niet zomaar die boot opgaan.
Doe nu toch eens voor één keer een inspanning, verdomme.
Ik wil hen best wel helpen, maar ik heb geen zin om smeerlapperij op te doen.
Ga dan terug en wacht op me in de auto. Je bent hopeloos, Romain.
Je bent beklagenswaardig.
Gegroet, Anna.
Je bent ook niks te vroeg. Heb je gezien hoe laat het is?
Ja, zeg, nu ben ik er.
Er zijn maar drie artsen voor al die mensen.
Please, come with me!
Let me help you.
Ik spreek geen Tjerkistaans.
I don't speak Tjerkistan.
Dokter?
"Marssi" - Het is niets. Graag gedaan.
Graag gedaan.
- "Marssi".
Wie is dat?
Een vriend met wie het al veel beter gaat.
Miroslav!
You're ok? Let me help you.
I don't speak Tjerkistan.
Don't touch me! I touch you, oké!
You oké?
"Marssi".
- Graag gedaan.
This way.
Alstublieft!
Een deken. - Pak hem aan.
Meneer! Hoort u mij?
We moeten hem platleggen.
Daar gaan we.
Vooruit!
Romain Faubert.
Meneer, doe rustig. Kalm. Het komt goed.
Ja, ik begrijp het. Rustig maar, akkoord?
Me niet aanraken, mevrouw.
Laat me met rust. Ik doe maar mijn werk. - Ja, het is voor iedereen moeilijk, mevrouw.
Ik moet toch een verschrikkelijk accent hebben.
I know who you are
Anton Miroslav.
Chef van de Tjerkistaanse revolutie.
Ik volg van nabij wat er allemaal gebeurt in het land.
Mijn grootouders, kwamen uit Drasjna. Zoals u.
Ik heet Anna.
Anna Lempreur. Maar mijn meisjesnaam is Zvenka.
Zvenka. - Stil!
Rust wat. U hebt het nodig na zo'n lange reis.
We vreesden dat u dood was als gevolg van die verschrikkelijke aanslag.
Ik ben helemaal geroerd u hier levend te zien.
Neem me niet kwalijk. Ik moet zeker bij u overkomen als...
Ik weet niet of u me wel begrijpt.
"Marssi".
Anton Miroslav die mij bedankt. Het is de omgekeerde wereld.
Goed. Genoeg gepraat!
Daarvoor hebben niet de tijd.
Ik ga langs het cordon van de CRS met uw spullen, leg ze in autokoffer
en kom terug om u te halen. Blijf hier.
Ik versta een beetje Frans.
Formidabel. Waar hebt u dat geleerd?
Verlaine, Rimbaud, Balzac...
Heb nodig, een beetje poëzie tijdens burgeroorlog.
Nee, niet glimlachen.
Dat is voor uw valse papieren.
Romain?
Nee...
Niet mogelijk! Het is niet mogelijk!
Al goed, ik sta wel recht. - Jij bent onverbeterlijk.
En nog aan de glucose ook! Ben je niet beschaamd? Ik wel in je plaats.
Ik had een zwak moment. Het gaat al beter. Ik zal de echte zieken gaan helpen.
Komaan, komaan, komaan! Trek dat infuus uit.
Moet ik dat niet helemaal...?
Maar, ben je gek geworden?
Dimitri, alsjeblieft! - Ja, ik kom.
Ga liever de noodlijdenden helpen in plaats van een hospitaalbed te bezetten.
Jaja, ik kom. Ik maak het bed op en ik kom.
Miroslav. Anton Miroslav!
Anton Miroslav!
Wilt u dat ze u terugsturen, of wat? Why you cry out your name?
Maar natuurlijk... de koorts. U ijlt.
The fever. You are too weak, Anton.
Pak aan. Je valse paspoort. Net echt.
Onthoud je naam is "Jean Valjean".
Jean Valjean?
Yes, Jean Valjean. Very French als naam.
Doorlopen! Vooruit maar!
Vooral niets zeggen. Doe je zo Frans mogelijk voor.
Relax.
Jean Valjean? - Ja.
Eigenlijk heeft Victor Hugo de naam van mijn familie gepikt.
En toentertijd had nog niemand er enig idee van dat "Les Miserables" zo'n succes zou worden.
Goed, u mag gaan.
"Marssi".
Met plezier.
Heb je die vent niet gezien die bij me was?
Here!
Don't look.
Anna, ben jij het?
Guillaume? Ben jij niet in Brussel?
De vergadering werd uitgesteld. Ik ben teruggekomen met de Thalys.
Wie is die meneer?
Ik wou je nog verwittigen maar ik had geen tijd.
Ik stel aan je voor, Anton Miroslav dewelke een tijdje bij ons gaat blijven.
Goedendag.
Kan ik je even apart spreken?
Je moet er eens mee ophouden steeds illegalen mee naar dit huis te brengen!
Maar dat is Anton Miroslav, stel je voor!
De held van de Tjerkistaanse revolutie. - Wat verandert dat aan de zaak?
Luister eens, het is nu gedaan. Hij is koortsig en heeft honger.
Anna, waarom verzamel je geen chow-chows, van die achtergelaten honden
zoals de bourgeoisie en vriendinnen uit de buurt. - Dat is gewoonweg klote wat je zegt.
Zijn kop staat me niet aan. Je kent hem niet. We weten niet wat hij tevoren heeft gedaan.
Stel dan een veto, hè! We zullen erover stemmen!
Ik meen het, serieus.
Wel, ik ben ook serieus. Het is geen achtergelaten beest.
Maar een held, die mijn land van de tirannie gaat redden!
"Jouw land van de tirannie redden"! Wat gaan we nog te horen krijgen?
Ik zie niet in wat zo grappig is. - Je naam is Anna Lempreur, ja?
Je hebt nog nooit een voet gezet in Tjerkistan, buiten een verblijf van twee dagen.
Excuse me, I go. Thank you for everything!
No, you stay!
Jij moet me ook altijd kleineren, me denigreren waar anderen bij zijn.
Hij verstaat geen Frans. Ik denigreer je niet. Het is gewoon de waarheid, dat is alles.
De waarheid is, dat ik zin aan m'n leven geef en het dat is waar jij niet tegen kan.
Ik heb mijn werk al moeten opgeven.
Je gaat niet weer terug daarover beginnen, hè?
In geen geval zal hij hier langer blijven dan een week.
Ik vertrek nu en als ik terugkom is hij weg, begrepen?
Hij blijft hier, zolang hij wil.
Binnen acht dagen, bel ik naar immigratie.
Doe dat en ik licht al je klanten in over je corrupte zaakjes.
Je ben echt een slet.
Dan zijn we met twee.
Welkom in Frankrijk, Anton.
Faubert.
Romain!
Romain, ben je daar?
Maar waar zit die snul toch?
Anton Miroslav...
"Z'n eerste wapenfeiten tekenden de meest bloedige gevechten in de Balkanoorlog".
Akkoord!
"Op de vlucht sinds de staatsgreep is Miroslav...
"al ontsnapt aan verschillende moordpogingen".
Verdomd, akkoord!
"Voor sommigen een held, voor anderen een terrorist"
"leeft hij ondergedoken in de bergen van de Balkan en dirigeert van daar met ijzeren vuist..."
"de opstand in Tjerkistan".
Verdomme. Akkoord!
Anton Miroslav.
Dat ben ik.
Verdomme.
Nee, nee.
Verdomme, akkoord!
Nee, nee, nee...
Antwoorddienst.
Gewoonlijk als hij mijn nummer ziet antwoordt hij. Ik ben er zeker van dat er wat mis is.
Ik wil u niet alarmeren, maar het is
niet ondenkbaar dat hij geplukt werd door een Tjerkistaan
voor zijn GSM, zijn betaalkaart.
Het is mijn schuld.
U moet onmiddellijk een opsporingsbericht uitvaardigen.
Dat kan maar na 48 uur vermist zijn. Dat is de wet.
Ik heb een recente foto nodig.
Ik heb recente röntgenfoto's.
Is hij dat?
Nee, mijn zuster. Mag ik opnemen? Zij kan hem misschien gezien hebben.
Hallo, Anna? - Kan je even bij me langskomen?
Er is hier iemand die verzorging nodig heeft. - Kan ik niet. Ik ben op het politiebureau.
Waarom?
Iemand die ik ken is verdwenen.
Daar kan ik je niet bij helpen. Maar wat moet ik dan?
Een andere dokter bellen, misschien? - Nee, jij moet komen. Ik leg het je wel uit.
Ik zal proberen morgen langs te komen.
Je bent een schat. Ik hou van je. Kusje.
Het gaat precies al beter?
Da.
Ik maakte het avondeten klaar.
Ga zitten, Anton.
Geen slaatje vooraf?
Ja, ik doe regime.
Na drie maanden in het ruim van een schip stervend van de honger?
Akkoord!
Maar traag kauwen dan.
Lang geleden ik nog vlees gegeten. Hebbe te weinige ijzer.
Kome uit Frankrijk?
Ja, natuurlijk. Dorst ook.
Wat wil je drinken?
Sojamelk.
Bier. Bier.
Goede vlees!
Ik haal je een servet.
Anton! Gaat het?
Mijn God. Je bent nog erg zwak.
Je gaat beter wat liggen.
Anton. Mag ik binnenkomen?
Geen koorts meer.
Ik heb wat thee voor je gezet. - "Marssi".
"Ik spreek er niet over, ik denk er niet aan"
"maar de oneindige liefde doet me in mijn ziel kijken"
en ik ga ver, zeer ver, als een zwerver, naar de natuur"
"gelukkig, zoals samen met een vrouw".
Arthur Rimbaud.
Dat is prachtig, Anton.
Jij kennen?
Zeker. Het is een liefdesgedicht voor Verlaine.
Heb je Rimbaud bestudeerd in Tjerkistan?
Zo ben ik van de Franse taal gaan houden
met ook nog andere romantische auteurs.
Soms is het leven helemaal naar de vaantjes.
Kijk eens wie daar is. Anna. Wat ben ik blij je weer te zien.
Piotr...
Ja?
Anton Miroslav.
Njet, njet!
Please, don't.
Misschien spreken Frans, veel discreet.
Wat een eer! Jammer niet nemen foto.
Jij gaat eten.
Jij ook, Anna. Jullie zijn mijn gasten.
Nee, "marssi". Giesteren eten...
Veel gegeten vlees, giesteren. - Nee, nee.
Smakelijk eten.
Iets niet in orde, Anton?
Dat roepen terug smaak van land. Vele, vele goed.
Het is een cliché, maar de 1e keer in Parijs moet je daar geweest zijn.
Ben je zeker, Anton? - I have to go, alleen.
Hier te gevaarlijk voor jou. Beter, Anna niet te veel weten.
Pas op jezelf.
Kom snel terug.
Het gerucht doet de ronde dat je dood bent, Anton.
Dat gerucht is moeilijker te verslaan dan de dictatuur.
We hebben je hier nodig.
Ik ben niet in staat om te reizen.
En ik heb valse papieren nodig.
Contacteer Grigory.
Don't kill me.
Romain Faubert?
Ja. Anton Miroslav?
Quiet.
Did you come with someone? - Nee.
No. It's my neighbors. Mijn buren.
Don't kill my neighbors. Alstublieft.
Are you oké?
Bent u gewond?
Tegen de koorts. "Fever".
Paracetamol. Vier keer per dag.
Infectie: antibiotica.
One gram, three times a day.
Je moet erbij eten. Dat is beter voor de darmflora.
Nee, niets.
You can stay here. Totdat die wonde goed genezen is.
As long as you want. Het is uw appartement.
"Marssi". You saved my life.
Ik "Marssi" you.
You've done more than you know for me!
Drasjna.
Dat moet ongetwijfeld veranderd zijn sindsdien.
Ik zou u zo graag hebben voorgesteld aan mijn grootvader.
Igor Zvenka. Hij zou het een eer hebben gevonden u te leren kennen.
Anna Zvenka... ik nodig eerlijk met jou praten moeten.
Nee, stil. Zwijg.
Ook ik heb zulke gevoelens voor jou. Maar...
het mag niet. Het wordt niks. Het zou alles veranderen.
Dit heb ik lang geleden gekocht op de vlooienmarkt.
Ik ben er alleen aan begonnen maar alleen is maar...
Vanaf nu praten we alleen nog Tjerkistaans, akkoord?
Da.
Ik heb er altijd van gedroomd het te leren. Het is nu of nooit, toch?
Heb ik het niet juist gezegd?
Mijn accent is toch zo slecht niet.
Guarazd.
"Guarazd = Akkoord".
Het ontbreekt me aan praktijk.
Guarazd.
Klein drukfoutje.
Misschien beter ik eerst leren Frans.
Daarna jij Tjerkistaans.
Guarazd.
Maar u hebt aanleg voor het Frans, hé?
U begrijpt zoveel van wat ik zeg.
Meer nog dan gisteren zelfs.
Zus en zo.
Leer mij eens een paar dingen. Hoe zegt men: "Ik hou van u"?
"Guarazd" wil zeggen "akkoord".
Dat weet ik. Maar "Ik hou van u"?
Tsyboulya - porey.
Dat is "prei".
Dat is prei.
Prei. "Sparja", is "asperge".
En...
Harbouz.
"Harbou, harbou"?
Harbouz.
Dat is pompoen. - Pompoen?
Pompoen.
Eigenlijk... hebben we elkaar niet goed begrepen.
In het Engels:...
I love you.
In het Italiaans:...
Ti amo.
- Te quiero...
in het Spaans. En in het Tjerkistaans...
Veel manieren om te zeggen.
Akkoord. Maar het meest courante.
"Kazousk Gaaa"...
"Akda"... - "Akde".
"Akda jou"...
"Kajeuskt"... - "Kajeuskt".
"Kajeuskt Tsoum. Stim".
"Stim"?
"Stim".
"Stim Chtekiffe".
Alles in orde. Niet bevreesd zijn.
Het zijn maar mijn buurvrouwen
voor een avondje "vise dressing". Ik ben vergeten te annuleren.
Ik zal zeggen dat ze moeten gaan.
Goedenavond. Anna Lempreur. Zeg na de biep uw bericht.
Excuseer me.
Waar was ik gebleven? - De plans.
De plans. Natuurlijk.
Dus, hier...
Draai maar.
Excuseer me, Anton.
En zo bevrijdde ik mezelf.
En ikke kom achter bewaker, en wurgen hem.
En ik spring door venster.
Drie verdiep!
Verstuike enkel.
Niks erg. Niks erge.
Niks erg. Miroslav.
Draaie om... acht soldaat!
Aanvallen mij! Kalachnikov.
Ikke rennen! Rennen!
Zig-zag voor ontwijken kogels.
Ik spring in stroom.
Ploef!
"IJskoudska".
Niet beweeg. Niet adem onder water. Vooral niet bellen!
Ja!
Ze schieten daar waar ze bellen zien.
Ja.
Ikke zwemme onder water. Zwart. Ikke zwemme...
Twie bel, niet meer.
Ik raak boot.
Cargo!
Klimme omhoog. Grote schroef.
En daar. Paviljoen Rus. Opgelucht.
Kome naar Frankrijk, verstopt in buik van boot en dan ben hier.
Wat een mooi verhaal.
Wat een leven overigens.
Dit is nog innemender dan onze avonden "vise dressing".
Ik "marssi" Anna Zvenka, die me gered heeft van Frankrijk politie.
Veel dapper Anna. "Marssi".
Ik heb geen verdienste.
Ik deed alleen maar mijn humane plicht.
Het zijn grote mannen zoals Anton die geschiedenis
schrijven met een grote G voor een rechtvaardigere wereld.
Laten we klinken op de helden
van de Balkan.
Kvanïa!
Alles in orde. Alles in orde.
Anton. Alles is in orde. Het is Constance maar.
Zij is wat aan de late kant.
Ik kom direct terug.
Framboos, kom hier.
Kom hier.
Framboos.
Kom.
Anton!
Dat is heel gênant.
Wil je je hond terugpakken, graag?
Framboos, aan de voet.
Hij zou misschien kunnen gefolterd zijn met behulp van kleine razende chihuahuas.
Misschien.
Het is maf. Dat is de eerste keer dat Framboos iemand bang maakt.
In ieder geval is hij heel erg gevoelig van aard.
Goedenacht, meisjes. En mondje toe, hè!
Wees maar niet ongerust, Anna. - Kusjes, ciao.
Dat komt wel meer voor, zulke fobieën, Anton. Zelfs bij de meest moedigen.
Niets om u voor te schamen.
U hebt nu eenmaal een fobie van kleine hondjes. Dat is gewoon zo. Dat is alles.
Vooral van u is dit eerder... onverwacht.
U was echt wel... heel erg bang van Framboos.
Framboeise.
Wacht. "Stoep"!
Ik heb een sublieme nacht beleefd. Eén als nooit tevoren.
Het is verschrikkelijk maar ik voel me geenszins schuldig.
Ik ben zelfs gelukkig.
Dankzij jou, Anton.
Ik weet wel... dat je toegewijd bent aan je zaak.
Geen enkele vrouw is het waard die plaats in te nemen.
Anna... - Nee, stil. Zwijg.
Je zal ooit weer moeten terugkeren naar de burgeroorlog. Dat maakt me triest.
Maar, ik had zo veel geluk deze gestolen momenten
te kunnen hebben die van ons zijn, voor altijd.
Wat gaat er gebeuren nadien, jouw liefde heeft me veranderd
voor altijd.
Dat is Dimitri.
Hij is mijn broer. Hij is arts. Ik vroeg hem te komen naar jou te kijken.
Anton, geen zorg. Het is niet mijn man, het is mijn broer.
Hij komt voor jou.
Anton?
Heb je je hond meegebracht?
Nee. Ik had graag die vent gezien die in zijn slip in je kamer zit, alsjeblieft.
Dat is Anton Miroslav, de chef van de Tjerkistaanse revolte, hier bij mij.
Kom daar van onderen. Kom daaruit!
Alles is goed, Anton. Je riskeert niets. Dit is mijn broer.
Dit is een vriendelijke dokter.
Ik heb geen dokter nodig. Niet nodig, niet nodig.
Ik voel aan dat er iets krachtig gaande is tussen jullie. Wat wil zeggen, Dimitri
dat men niet eeuwig zijn origine kan blijven verloochenen.
U bent dus die beroemde chef van de revolutie in Tjerkistan?
Anton leert mij Tjerkistaans en ik
leer hem Frans. Hij heeft echt aanleg.
"Marssi".
"Marssi". Juist, ja.
Hij spreekt het goed, zeg. - Waarom verstopte jij je onder het bed?
Ik dacht dat het politie was.
Nee, het was niet politie. Het was de dokter.
Jij onderzoekt hem dan? - Ja.
Een grondig onderzoek.
Dat heeft hij zeker nodig.
Hij moet direct mee naar het hospitaal voor een grondige scan van de hersenen.
Denk je? Ja, hij is wellicht zieker dan hij eruitziet.
Vrees maar niet, Anton. Mijn broer gaat goed voor je zorgen.
Zeer zeker.
Een cognac, alstublieft. Niets voor hem.
Ik was doodongerust over je. Ik heb je zelfs als vermist opgegeven bij de flikken. Ik dacht...
dat je iets erg was overkomen.
En waar vind ik je? Bij m'n zuster de grote revolutionair uithangend. "Bonzoer"!
Dimitri, jouw zus is de vrouw van mijn leven.
Luister goed naar me...
Mijn zus is niet de vrouw van je leven maar de vrouw van m'n schoonbroer. En dat blijft ze!
Nee, ze gaat bij hem weg want ze is stapel op mij.
Op jou zeker, stomme kloot? Ze is stapel op Anton Miroslav.
Maar op mijn uiterlijk en mijn persoonlijkheid.
Ik heb me als hem voorgedaan, dat is juist, maar men houdt van iemand voor wie hij is,
niet voor wat hij doet. Het was jij die me dat zegde.
Nee, dat heb ik nooit gezegd. - Jawel.
Je hebt ook gezegd dat je moet liegen om het zowat aan te kleden.
Maar niet met mijn zuster, godverdomme!
Zij nam me voor hem.
Je had haar blik moeten zien. Nog nooit tevoren heeft een vrouw me zo aangekeken.
Het was de mooiste nacht in heel mijn bestaan.
Nee. Je heb toch niet geslapen met mijn kleine zus?
En we hebben zelfs geen rubbertje gebruikt.
Kan je je dat voorstellen? Ik zonder rubbertje? Ik ben genezen.
Romain, na alles wat ik voor jou gedaan heb.
Het spijt me. Ik ga er direct naartoe, alles opbiechten en me verontschuldigen.
Nee, jij gaat haar helemaal niets opbiechten.
Je gaat als Miroslav en met je stomme accent ga je zeggen dat je haar nooit meer zal zien.
Ze heeft me zo veel geholpen. Ze verdient het dat ik haar de waarheid zeg.
Ik kan haar niet meer beliegen.
Ik ga slaan.
Ik ga je slaan.
Kan je niet doen als behandelend geneesheer. En de eed van Hippocrates dan?
Je hebt gelijk.
Excuseer, mag ik een weinig ijs in een doek, alstublieft?
Niets aan de hand. Ik ben arts.
Dit is mijn patiënt. Ik zorg voor hem.
Hoeveel is het?
Daar! Daar!
Dat is hem. Ik herken hem.
Ga dan! - Rustig maar, meneer Lempreur.
U gaat ons doen opmerken.
Daarbij, hij is een getraind strijder. - Target visueel, mannen.
Hij ziet er nochtans niet uit als een getraind strijder.
Het is een Rus.
Hij heeft ons opgemerkt.
Maar ga hem dan toch arresteren. Ik ben bang...
dat hij mijn vrouw iets aandoet.
Mijn God! Hij randt haar aan!
Maar ga dan toch! Hij randt haar aan!
Ze schijnt zich niet erg te verweren, uw vrouw. - Bent u zeker dat ze niet echt meegaand is?
Dat is het Stockholm syndroom. - Het Stockholm syndroom?
In 48 uur? Negatief.
Het syndroom overspel, ja.
Wat is er gebeurd?
Waarom heeft mijn broer je laten gaan? Ben je gewond?
Ik moeten spreek met jou. Zeggen "vaarwel". Veel riskant.
Ik vertrekken voor altijd.
Ik ga je zo erg missen.
Vaarwel.
Vrij nog een laatste keer met me. - Akkoord.
Politie!
Handen omhoog!
Ga opzij, mevrouw. - Ik stap niet opzij! Red jezelf, Anton!
Niet op de mat.
Bakkes toe!
Laat hem met rust. Laat mij los!
Komaan! We gaan!
Anton! Ik hou van je!
Ik hou van jou, Anna! Anna!
Anton, ik zal alles doen om je eruit te halen.
Doe geen moeite, liefste.
Maak je geen zorgen. Ze mogen je niet uitleveren. Je bent ter dood veroordeeld in Tjerkistan.
Je zou niet de eerste buitenlander zijn die goed Frans spreekt, toch?
Ik heb toch niet het smoelwerk
van een revolutionair, verdomme. Mijn naam is niet Anton Miroslav
maar Romain Faubert.
Romain Faubert, Anton Miroslav, of Jean Valjean? Je moet wel kiezen.
Dat was maar om te lachen.
Ik zweer het. Ik ben geboren op 17 juli 1973 in Issy-Les-Moulineaux.
Ik ben al heel mijn leven Fransman.
Bewijs het.
Ik ben mijn papieren kwijtgeraakt.
Uiteraard.
Ik ben ze niet verloren. De echte Anton Miroslav heeft ze gepikt.
En Jean Valjean? Waar is hij, die Jean Valjean?
Jean Valjean, dat is niemand. Jean Valjean, dat is Victor Hugo.
Verdomme, met hoevelen zijn jullie dan?
Wie is dat dan, die Victor Hugo?
Maar dat is die auteur.
De auteur van de valse papieren?
Maar nee.
Het is eigenlijk heel eenvoudig.
Ik liet me doorgaan voor Anton Miroslav
en hij voor mij en u hebt mij gearresteerd en niet hem.
Hij deed dat hij ik was om Frankrijk binnen te komen
en ik deed hem en Jean Valjean en Victor Hugo voor Anna Zvenka
die op hem verliefd is, dus op mij, aangezien ik hem ben.
Maar hij geeft niet om haar en ook niet om me maar ik wel om haar, enfin, kort gesteld...
Het is allemaal de schuld van haar broer die mij meenam naar Calais.
Hij kan u zeggen dat ik, ik ben en niet hem, want hij is niet alleen haar broer...
maar hij is ook mijn arts.
U bent ergens anders. Ik ben u kennelijk kwijtgeraakt.
Dat maakt me ongerust.
Hallo, ja. Heb je haar verklaring?
Breng haar naar hier.
Wie dan?
Je medeplichtige.
U begaat een enorme vergissing. Deze man is een held.
Hij zal mijn land bevrijden van de tirannie.
Tjerkistan vrij!
Het spijt me, Anton. Het is mijn schuld.
Nee, Anna, de mijne.
Vergeef me. Kon je me maar op een dag vergeven.
Je praat opeens zo goed Frans.
Ja. Ik ben niet Anton Miroslav.
Die is bij mij thuis, de echte dan.
Ik ben een patiënt en vriend van je broer, Mijn naam is Romain Faubert.
Ik ben fotograaf voor een medische site op internet.
"Doctoweb", ken je dat?
Ik heb je niets gezegd omdat ik het niet kon.
Ik hield van je van het 1e moment dat ik je zag. Ik had geen stem meer.
Ik was zo bang dat je niet meer van me zou houden.
Maar je hebt van me gehouden.
Gewoon omdat ik, ik ben.
Ween nu niet. Ik voelde me zo 'n klootzak door je te beliegen.
Ik wou dat helemaal niet.
Anna, zelfs de grootste eiken waar ooit eikels.
Madame...
Anna.
Madame? Wie is deze meneer?
Anton Miroslav, Romain Faubert, Victor Valjean, Jean Hugo?
Anton Miroslav.
Hé? Nee! - Steek hem maar in het hok.
Maximale beveiliging tot aan zijn uitzetting.
Anna? Maar nee! Wacht!
Laat me los! Ik ben niet Miroslav.
Ja, ja, ja, ja, ja...
U bent vrij, mevrouw, maar ik moet u vragen
het land niet te verlaten in afwachting tot
de onderzoeksrechter u gezien heeft om de voorwaarden uit te klaren waaronder u
Frankrijk weer in en uit mag reizen na deze onregelmatige situatie.
Goedenavond?
Anton?
Ziet er goed uit. Mooi litteken.
De antibioticakuur moet voortgezet worden.
Are you okay, Anton?
I have been through worse than that. I can go back to Tjerkistan now.
Nu ik de echte zie, voel ik me zo'n stomme geit.
Hoe ik me zo kon laten inpakken, begrijp ik nog altijd niet.
Waar is Guillaume?
Bij zijn moeder. We praten niet meer met elkaar.
Dat spijt me.
Waarom zou het? We riepen alleen nog tegen elkaar. Dat is dan ook uitgeklaard.
Waarom zei je niet dat de valse Miroslav een patiënt van je was toen je hem bij me thuis zag?
Wel... hij lag onder het bed. Ik had hem zo niet direct herkend.
Je herkent dus je patiënt niet? - Luister, door het internet
zie ik meer en meer hypoconders. Ik kan ze niet allemaal herkennen.
Ah zo, hij is ook nog hypochonder?
Zeg nu niet dat je dat niet hebt opgemerkt. - Nee, een leugenaar, overweldiger
oplichter, profiteur, ja. Maar hypochonder, nee.
Hij heeft me zelfs goed...
Nee! Geef me geen details, asjeblieft. Ik wil het niet weten.
Geen beelden, oh nee, geen beelden.
Ik zal bellen om hem vrij te laten en dan is het gedaan en we praten nooit meer over hem.
Wacht even, zolang de politie de valse heeft zoeken ze niet naar de echte.
Het zal hem overigens een les zijn
een tijd vast te zitten na wat hij me wijsmaakte. Het doet mij in ieder geval goed.
Mij ook.
Romain Faubert?
Where is Romain Faubert? I'd like to thank him.
Miroslav, spreekkamer!
Miroslav! - Nee, ik ben Romain Faubert.
Hierkomen, zei ik!
Deze cel verkeert in een echt ongezonde staat.
Ze moet grondig gereinigd worden. - En de kranen opgepolijst ook zeker?
Nee, dank u. Enkel de cel.
Ik ben uw advocaat.
U heeft toevallig geen ontsmettingsgel bij u, meester?
Ik zal eens kijken. Ik heb dit...
Zegt men dat zo bij u?
Ik ben geen Tjerkistaan. - Ja, dat weet ik.
Wie heeft u dat gezegd?
Iedereen zegt dat u uw papieren kwijt bent, dat u uw paspoort hebt opgegeten...
dat u zelfs niet meer weet uit wel land u komt.
Toch wel, ik ben in dit land geboren, in Issy-les-Moulineaux.
Waar? - Issy-les-Moulineaux.
Dat is niet onbeduidend.
Maar Frankrijk levert niet uit aan Issy-les-Moulineaux.
Dat is te dichtbij.
"Issy" is te dichtbij. Maar dat is niet erg.
Luister, het is een ernorme vergissing. U moet mij hieruit halen.
U staat op het punt te vertrekken. - Word ik vrijgelaten?
Nee, maar uw land van herkomst heeft uw ter dood veroordeling omgezet in levenslang.
U wordt niet meer opgehangen.
Word ik uitgewezen naar Tjerkistan?
Het is voorzien voor vandaag.
Vandaag nog? - We kunnen ook beroep aantekenen, hè.
op basis van het feit dat u ginds waarschijnlijk dood zal worden gefolterd.
Ja, en dat zal de uitwijzing tegenhouden.
Nee, maar dat toont aan dat we niet akkoord gaan.
Hebt u schoolgaande kinderen hier in Frankrijk?
Nee, ik heb geen kinderen maar ik heb wel gevrijd zonder kapotje.
Neen, dat volstaat niet, meneer Miroslav.
Faubert! Luister, u moet contact opnemen met Dimitri Zvenka.
Dat is uw smokkelaar? Maar nee, mijn dokter. Hij kent mij goed. Al sinds lang.
Als hij naar hier komt en zegt wie ik ben word ik toch vrijgelaten, niet?
Nee. U mag geen enkel extern contact hebben. Dat is u verboden.
Zelfs niet met de politie? - Waarom de politie?
Omdat mijn dokter mij opgegeven heeft als vermist.
U moet die flikken zien te vinden die mijn opsporingsbericht uitgaven.
Ja... excuseer me...
we moeten dus de flikken vinden die u opsporen?
Ja. U moet ze opsporen zodat ze mij zouden terugvinden.
Dank u.
U weet niet hoe blij ik ben dat ik u zie.
Zo... U schijnt dus te weten waar Romain Faubert is?
Natuurlijk weet ik dat. Hij zit voor u. Romain Faubert, dat ben ik.
Ik ben niet naar hier gekomen om me door jou met mijn kloten te laten spelen. Begrepen?
Maar ik ben het. Ik ben Romain Faubert.
Die is dat gewoon, een beetje foltering. Hij komt uit een land in het Oosten.
Wat heb je gedaan met Romain Faubert?!
Het is al goed zo. Rustig.
Een man zijn leven staat hier op het spel. - Maar het is m'n leven dat op het spel staat.
Ik wil niet uitgewezen worden.
Zeg ons dan waar Romain Faubert is en we schorsen de uitwijzing.
Zeg mij, waar is Romain Faubert?
Kijk. Daar is hij. Kijk naar de reflectie. Hij is het.
Romain Faubert! Kom hier! Iedereen zoekt je.
Hij is taai. Hij is heel taai.
Men gaat vandaag Anton Miroslav uitwijzen, een Tjerkistaan uit Issy-les-Moulineaux.
Is het echt nodig de uitwijzing te doen van een gevaarlijk crimineel?
Een terrorist, verliefd op Frankrijk op weg zich te integreren?
Nee! Nee! Dimitri! Dimitri!
Ik ben zo terug.
Maar wat heb je toch gedaan, verdomme?
Ik heb gebeld maar hij is al uitgewezen.
Volgens Sassheim moeten we de Franse ambassade ginds contacteren.
De Franse ambassade in Drasjna werd gesloten in 2003.
Frankrijk staat op slechte voet met Tjerkistan. Het is een dictatuur.
Verdomme. Wat kunnen we doen?
Misroslav. - Wat, Miroslav?
Faubert... probleem.
Jawel... probleem.
Nisi Miroslav.
Sorry... I don't understand.
You are not Miroslav.
Eindelijk iemand intelligent.
O, thank you. I'm not Miroslav, It's a big mistake.
Brat?
Brother!
"Zijn broer"? Nee, nee.
No, brother. - Yes. You look like him!
You are Sergueï Miroslav.
Romain Faubert. - Go.
Ik ben niet Sergueï.
Ik ben Romain Faubert! Ik ben niet Sergueï!
Laat me los! Ik ben Fransman. Ik ben verzot op briochebrood.
Ik ben veel te teer om hier te blijven. Ok wil terug naar Parijs.
Heer, mijn God, ik heb het begrepen.
Doe deze nachtmerrie ophouden en ik zal nooit mer liegen.
Ik heb koorts. Ik heb koorts.
Ik ben ziek en ik heb geen Google.
Ik heb geen Google!
Is hier geen Wifi?
Ik moet van mezelf een foto nemen voor de pagina "Virus uit het oosten".
Er is geen water.
Ze gaan ons pakken. Ze gaan ons pakken!
Je gaat ons doen opvallen. Waarom wind je je toch zo op?
Jij mag Frankrijk niet uit.
Hij wordt gezocht door alle politiediensten. Je hebt gelijk, waarom zou ik me ook opwinden?
Maar wat voor naam heb je toch opgeven?
Wat nu? Dat is een heel erg Franse naam.
Davai. Davai.
"Syranoda Bergerak".
It's not me. He's sleeping.
Ik moet zelf ook nog wat hebben, hè.
Ik snap niet wat ik hier kom doen. Ik ben een arts. - Van Tjerkistaanse origine.
Ja, maar niet alle artsen van Tjerkistaanse origine helpen hun patiënten ontsnappen uit het gevang.
Het is nu te laat om terug te krabbelen.
Waarom zijn we met hen meegekomen? Zij zijn al met vijf.
Omdat het onze schuld is dat hij daar zit. - Net daarom. Dat is alles.
Ik heb je zo gemist!
Romain, je voelt erg koortsig aan.
Niet erg, ik trek het me niet aan. Ik heb al vanalles opgedaan. Ik ben van niets bang meer.
De microben zijn mijn vrienden, Dimitri.
Het gaat niet goed met hem. - Anna?
Jij ben er ook.
Kom in mijn armen, mooie Anna.
Wie is dat?
Anton Miroslav.
De echte. Hij komt mijn plaats innemen. Wat lief van hem.
Dimitri! Rennen!
Anna, blijf!
Faubert! No!
Dimitri, gaat het?
Ik ben nog niet binnen!
Ik kreeg een kogel in mijn rug. - Het komt goed, het komt goed.
Ik zal sterven in Tjerkistan. - Ik beloof dat je niet zal sterven.
Maar Dimitri, doe iets! Hij heeft je het leven gered, verdomme!
Ik ben zelf ook gewond! Ik kan me niet bewegen!
Ik heb het koud, Anna. Ik voel mijn benen niet meer.
Het komt in orde. We gaan naar huis en
we gaan je verzorgen. Me niet doen bewegen!
Het is niet mijn oninteressante leven dat ik zie passeren
maar jouw gezicht. Ik wil me je gezicht inprenten vooraleer ik ga.
Glimlach.
Hou op met wenen en glimlach naar me. ik smeek je.
Ja, zo.
Je bent subliem, Anna. Je betovert me.
Je bent de vrouw van mijn leven ook al ga ik sterven.
Zeg dat niet. Je zal leven, mijn liefste.
Het is te laat. Je zei: "mijn liefste".
Ik hou van je, Anna.
Ik hou ook van jou, Romain.
Kus me nog een laatste keer.
Nog een keer.
Anna... de laatste kus.
Nee...
Wat? Wat doe je?
Maar je mankeert niets! Je hebt niks!
Sla me niet.
Ik zweer het. Ik voelde me wegglijden.
Je mankeert niks!
Maar ik heb wel koorts! Anna, hou op! Ik heb je broer gered! Verdomme!
Wat moet je nog?
Niets, Alles is klaar. Ik wou maar weten of het zou lukken?
Ja, het gaat lukken.
Wat is er nog?
Jullie zijn naar Tjerkistan gekomen voor mij.
Ik verdiende dat niet na alles wat ik jullie twee gedaan heb.
Nog nooit heeft iemand zijn leven geriskeerd voor mij, terwijl ik
zo bang ben, het mijne te verliezen. Ik voel me zo stom en
zeer erkentelijk. Ziezo, dat was het.
Hé. - Ja?
Zeg me eens, je kan toch niet houden van die simpele?
Hij is m'n ergste patiënt. Ik kan je aan minder zieke voorstellen. Maar hem toch niet.
Al 18 jaar ben ik zijn dokter. Al 18 jaar is hij m'n patiënt. Al 18 jaar ben ik het die lijd.
"Marssi," Anton.
Nee. "Marssi" jij.
Grote mannen zijn zij die een hart hebben.
Wacht, wacht...
Kijk eens. - Wat?
Zie toch eens hoe knap hij is, de echte Miroslav. Dat is pas een man. Een echte.
Je ziet toch echt wel het verschil. Ze gelijken helemaal niet, toch?
Hij is Tjerkistaan, zoals opa. En bovendien...
Het is toch niet waar!
En zo...
heb ik de vrouw van mijn leven gevonden. Geef toe, het was niet banaal.
Nee toch...
Maar nog minder banaal was het verduidelijken tegenover de rechter...
hoe de politie me arresteerde als Jean Valjean
om me uit Frankrijk uit te wijzen als Anton Miroslav
die Tjerkistan inreisde als Cyrano De Bergerac. Niet echt allemaal legaal, maar goed.
Aangezien de politie het aanhoudingsbevel wou verdoezelen op naam van Victor Hugo...
werd er een minnelijke schikking getroffen.
Ik heb me niets te verwijten. Ik heb me niets te verwijten.
Mijn 1e gedachte op mijn huwelijk, ging uit naar Marc. Wat zou hij fier zijn op mij.
Ik ben getrouwd op mijn 40e, maatje. Gewoon geniaal.
Bovenal de verplichte bloedafname voor het huwelijk.
Waar ik echter niet aan had gedacht was dat als je trouwt,
je iedereen moet zoenen en iedereen jou wil zoenen.
Maar uiteindelijk blijk ik genezen.
Gescheiden van de medicijnen en in het echt getrouwd.
Dimitri, Dimitri!
Je hebt gelijk. We zijn geen vrenden meer.
Hoezo? - We zijn schoonbroers.
Mijn geneesheer is mijn schoonbroer geworden.
Mijn schoonzus.
Mag ik je nu Nora noemen? - Natuurlijk.
Kom, mijn lief.
Jij zei dus, dat we nooit meer nog iets van hem zouden horen.
We zullen hem weinig zien.
Het is toch overduidelijk.
Wat dan?
Aangezien je niet met je patiënt kon slapen heb je hem in de armen van je zus gejaagd.
Ik heb je nog zo gezegd niet te trouwen met de psychiater.
Ja. - Maar je luistert ook nooit naar je moeder.
Nee.
Kom mee, mama.
Kom, liefje.
Persen, persen.
Je begint het hoofdje al te zien.
Vooruit maar, persen, persen. Nog een kleine inspanning.
Niet bang zijn. We gaan flink doen. Op drie springen we, oké?
Mijn God. Red mijn kind! - Laat ons naar hem kijken.
Hoelang is hij onder water gebleven? - Hij was niet onder water.
Dus niet verdronken?
Nee, hij gleed uit in het voetbad en kreeg een slok van het voetbad binnen. Gruwelijk.
Een slok water? Is dat alles?
Hoezo," is dat alles?" Hij heeft slok sap binnen van het voetbad.
Dat ding waar mensen hun voeten in soppen. Dat is walgelijk.
Bent u debiele brandweerlui of zo?
De brandweer is ook niet meer wat ze was.
Weet je waar we nu naartoe gaan?
Naar ome Dimitri.
Flink zo, lieverd.
Nederlandse ondertiteling: "Bère"
Controle en bewerking: Goffini